Van snelle content naar beelden met karakter
- Peter Vantieghem
- 17 mei
- 3 minuten om te lezen
Fotografie is veranderd. En snel ook.
Waar fotografie vroeger vooral draaide rond techniek, ervaring en een eigen visuele stijl, leven we vandaag in een wereld waarin iedereen permanent beelden maakt.
Smartphones worden elk jaar beter, sociale media vragen constante content en artificiële intelligentie verandert stilaan de volledige creatieve sector.
Dat is geen klaagzang. Integendeel.
Ik geloof dat elke technologische evolutie nieuwe mogelijkheden creëert. Maar tegelijk merk ik dat ik als fotograaf steeds bewuster begin te kiezen waar ik mijn energie nog in wil steken en waarin niet meer.
Concertfotografie op een lager pitje
Concertfotografie was jarenlang een groot deel van mijn werk en passie. Gemiddeld 60 optredens per seizoen lapte ik af...
En eerlijk: ik blijf concerten geweldig vinden. De energie, de emoties, het licht, de chaos… dat blijft iets uniek.
Maar de sector is de afgelopen jaren sterk veranderd.
Waar concertfotografie vroeger echt draaide rond ervaring, timing en technische kennis, zie je vandaag dat op veel evenementen bijna iedereen met een camera toegang krijgt.
Vaak ligt de focus niet langer op kwaliteit of een eigen stijl, maar vooral op snelheid en zichtbaarheid:zo snel mogelijk beelden online krijgen. En gratis als het even kan!
Daardoor is concertfotografie voor een stuk geëvolueerd naar snelle contentproductie.
Natuurlijk bestaan er nog altijd topfotografen die fantastisch werk leveren, maar tegelijk merk ik dat de algemene waardering voor écht afgewerkte concertbeelden veel kleiner geworden is.
En net daar begon het voor mij te wringen.
Ik heb er schoon genoeg van om door organisatoren met de voeten en andere onderdelen gespeeld te worden.
Daarom beperk ik met onmiddellijke ingang deze activiteit tot enkele concerten of concertreeksen per seizoen en de artiesten en bands die ik vroeger al "volgde".
Minder registreren, meer creëren
Dat is waarschijnlijk de beste samenvatting van de richting die ik vandaag uitga.
Niet gewoon tonen wat er gebeurde maar beelden maken die iets uitstralen en/of een verhaal vertellen.
Foto’s die sfeer hebben. Die karakter hebben. Die blijven hangen.
Dat ik een technisch correcte foto kan maken, dat weet ik ondertussen al wel....
Maar beelden maken die echt een gevoel oproepen? Dat blijft iets anders.
Daarom verschuift mijn focus steeds meer naar fotografie waarin creativiteit belangrijker wordt dan puur registreren.
Fine art fotografie sluit perfect aan bij die visie
Fine art fotografie draait niet om techniciteit. Het draait om intentie.
Een fine art portret probeert niet gewoon iemand “mooi” te fotograferen. Het probeert een sfeer neer te zetten. Een emotie. Een verhaal.
Daarom besteed ik in die beelden veel aandacht aan:
licht
schaduw
compositie
kleurgebruik
expressie
styling
nabewerking
Soms krijgen die beelden een cinematografische of schilderachtige uitstraling. Niet omdat het “hip” is, maar omdat die stijl veel dichter aansluit bij hoe ik fotografie beleef.
Ik wil geen wegwerpfoto’s maken die na drie seconden verdwijnen in een social media feed.
Ik wil beelden maken die blijven hangen.
Waarom sportfotografie mij wél blijft uitdagen
Sportfotografie blijft mij enorm boeien. Vooral dan van sporten waarbij je visueel contact hebt met de sporters.
Van gemotoriseerde sporten heb ik om voornoemde reden al even wat afstand genomen. Misschien pik ik het opnieuw wat op, maar dan eerder omwille van de beweging, de kleuren en de lijnen van de voertuigen.
Auto's en motoren fotograferen blijft boeiend, maar dan omwillen van de vormen, kleuren, beweging en lijnen
Sport is puur. Echt. Onvoorspelbaar.
Je kan niets regisseren. Alles draait rond timing, ervaring en anticiperen. Je moet leren voelen wanneer een moment eraan komt: de tackle, de sprint, de emotie na een overwinning, de teleurstelling na verlies.
En precies dat maakt sportfotografie nog altijd zo sterk.
De invloed van AI op mijn fotografie
Misschien het belangrijkste verschil met veel andere fotografen: ik verzet mij niet tegen AI.
Integendeel.
Mijn achtergrond in IT - ondertussen ook al meer dan 35j - en technologie maakt dat ik die evolutie net bijzonder interessant vind. Ik zie artificiële intelligentie niet als iets dat fotografie vernietigt, maar als een nieuwe creatieve tool.
De toekomst van fotografie zal volgens mij niet bestaan uit puur klassieke fotografie óf volledig gegenereerde beelden.
De toekomst zit in de combinatie van beide.
Echte fotografie blijft voor mij altijd de basis: het moment, het licht, de compositie, de emotie. Die hybride aanpak interesseert me enorm.
Daarom is mijn fotokelder ook bewust spartaans gehouden. Met twee zwarte en twee groene wanden. Géén backdrops, prullen, meubeltjes of decoratie.
Snel leveren blijft belangrijk
Zeker voor sport- en muziekevenementen. Mensen willen snel content en zijn nieuwsgierig naar de beelden van hun prestaties.
In onze snelle Instagram-wereld vervagen herinneringen zeer snel en leven we vaak van weekend naar weekend.
Daarom maak ik er al jaren een punt van om alle reportages te leveren binnen de 24u. Mét een fine-art afwerking wel te verstaan!
In onze Instagram-wereld vervagen herinneringen zeer snel en leven we vaak van weekend naar weekend.
Weinig fotografen combineren vandaag een 24u workflow met een doorgedreven fine art afwerking.
Opmerkingen