Portret? Fotoshoot? Ik pak niet op papier!
- Peter Vantieghem
- 7 jun
- 3 minuten om te lezen
Ik pak niet op papier, nog altijd de klassieke opmerking als je mensen nog maar aanspreekt over een fotoshoot.
Soms zeggen mensen dat als een soort "waarschuwing". Doe wat je wil maar het resultaat zal toch op niks trekken.
Soms als excuus.
Vaak als reden om zéker uit de buurt te blijven van een camera.
Meestal wordt het al lachend gezegd, maar wat bedoelen mensen eigenlijk met dit cliché (let op de woordspeling ;) )
Bestaan er mensen die beter op foto staan dan anderen?
Zonder zeveren? Ja. Maar dat zijn daarom zéker geen "modellen" of mensen die beantwoorden aan schoonheidsidealen die ons opgedrongen worden.

Sommige mensen hebben van nature een bepaalde présence. Net zoals sommige mensen kunnen zingen of spreken voor een publiek.
Mensen die van nature fotogeniek zijn, dat bestaat. Maar daarom niet omdat ze aan opgedrongen "schoonheidsidealen" beantwoorden!
Anderen voelen zich op hun gemak twintig seconden nadat de lens op hen gericht wordt of hebben van nature een bepaald "acteergehalte".
Waarom we onszelf vaak anders zien dan de camera
Wanneer we een foto van onszelf bekijken, kijken we anders dan wanneer we naar iemand anders kijken.
We zien niet eerst de persoon, de houding, de blik.
We zien die rimpel die we liever niet hadden gehad. Dat buikje. Die onderkin. Die haarlijn die vroeger wat hoger stond. Dat oog dat iets kleiner lijkt dan het andere.
Iedereen weet perfect waar zijn/haar onzekerheden zitten en ons oog gaat er onmiddellijk naartoe.
Als u bij mij in de studio komt, zie ik een mens, een uitstraling, een verhaal. Geen "model"
Wanneer we naar een foto van iemand anders kijken, doen we dat meestal niet. Dan zien we eerst een gezicht. Een blik. Een uitstraling. Een persoon.
Dat is het grootste verschil.
Ik zie een mens. Een mens met een verhaal.
Het model ziet voornamelijk "onvolmaaktheden".
De grootste kwakkels op een rijtje
Ik pak niet op papier en ben geen model
Ja, so what? Een fotoshoot is geen wedstrijd of geen Miss of Mister Druiventros verkiezing.
Modellen worden voornamelijk ingezet voor commerciële en fashion fotografie omdat vanuit de industrie bepaalde standaarden gezet en verwacht worden.
"A tort ou à raison"
Een fotoshoot, dat is iets voor jonge mensen
Dat is nog de ergste.
Levenservaring drukt zich niet enkel uit in rimpels. Karakter vormt zich met de jaren. Van waar denkt u dat de uitdrukking "karakterkop" komt? En dat is niet iets wat men zegt over piepjonge mensen.

Bij het schrijven van dit artikel ben ik trouwens al weken op zoek naar mensen van 75+ om mee te werken aan een reeks die ik later graag zou tentoonstellen als "Ode aan de leeftijd".
Wij willen enkel maar wat spontane foto's
Zucht...
Dat is nu eens de grootste fotografen-leugen die er bestaat. Zeg dat ik het gezegd heb.
Daarover heb ik trouwens al eens een blog-artikel geschreven. Ik zal het nog één keer herhalen: SPONTANE FOTO'S BESTAAT NIET.
Van het ogenblik dat ik de lens op de camera draai, verandert er iets. En dat hoort ook zo! Mensen zijn zich altijd bewust van de aanwezigheid van de camera. Zeker als de fotograaf dan begint van "doe maar alsof ik er niet ben", heeft dat een tegengesteld effect.
Mijn geheim? Dat bestaat ...wel degelijk
Regelmatig hoor ik: "Dat is nu eens de eerste foto van mijzelf die op iets trekt. Wat is jouw geheim?".
Eerlijk? Ik weet het niet zeker. Dat ik een deftige foto kan nemen, dat weet ik na al die jaren ook wel... Maar die ontstaat niet enkel door de camera en de lens die ik gebruik. Evenmin door de lichtopstelling of de techniek in nabewerking.
Mijn portretten ontstaan door de manier waarop we samen met mekaar omgaan. Het is geen sessie waarbij de fotograaf alles weet en alles dirigeert. Ik leg uit wat ik doe, waarom ik een bepaalde lichtvormer gebruik, waarom ik het licht verplaats, waarom de ene pose anders of beter is.
Mensen zien wat er gebeurt en geraken betrokken bij het proces.
En ergens onderweg gebeurt er dan iets en begin je sàmen verhalen te vertellen met beelden. De spanning valt weg.
Ik neem geen foto's. We maken samen beelden.
Misschien is dat het uiteindelijke geheim. Hoe ik met mensen omga. Met respect, empathie, aandachtig.
Niet de camera. Niet de lens. Niet de studio.
Misschien kan je eens lezen wat anderen ervan zeggen in de reviews.


Opmerkingen